Na początku lat trzydziestych XX wieku, silne nastroje nacjonalistyczne w Japonii oraz sukcesy wojskowe w Chinach znalazły swoje odzwierciedlenie w konstrukcji nowej wersji miecza wojskowego Shin guntō (新軍刀).

Głownia stalowa, jednosieczna w typie shinogi-zykuri. Trzpień głowni skorodowany, widoczna sygnatura miecznika Hattori Masahiro 服部正広. Trzon rękojeści (tsuka) drewniany, pokryty białą, gruboziarnistą skórą płaszczki i owinięty bawełniana taśmą, pod którą umieszczone są dwie menuki. Tsuba odlana z mosiądzu w formie grubej, prostokątnej, zaokrąglonej na rogach i falistych krawędziach tarczy, zdobionej na powierzchni reliefowym wyobrażeniem kwiatów wiśni. Pochwa wykonana ze stalowej blachy, pokryta brązowym lakierem, z czterema okuciami: szyjką (kuchigane, jedną ryfką (ashi), wzmocnieniem (shibabiki) i trzewikiem (ishizuke) z brązowionego i platerowanego mosiądzu.

Hattori Masahiro (An Oshigata Book of Modern Japanese Swordsmiths 1868 -1945" strona 99) otworzył kuźnię w więzieniu w prowincji Takayama Hida, wykorzystywał więźniów jako tanią siłę roboczą, m.in do polerowania głowni.


Wymiary:
Długość ostrza (Nagasa) - 62 cm
Szerokość głowni - 3,2 cm
Długość miecza - 91 cm
Długość miecza w pochwie - 97 cm

Na życzenie (bezpłatnie) dołączamy potwierdzenie oryginalności (zdjęcie przedmiotu oraz informacje zawarte w opisie).